reklama

Opera i Filharmonia Podlaska zaprasza w piątek 17 listopada na koncert mistrzów. Usłyszymy Uwerturę „Leonora III” op. 72b i III Koncert fortepianowy c-moll op. 37 Ludwiga van Beethovena oraz Symfonię fantastyczną op. 14 „Epizod z życia artysty” Hectora Berlioza w wykonaniu Orkiestry OiFP pod batutą Wojciecha Michniewskiego. Na fortepianie zagra Paweł Wakarecy.

Beethoven, tytan symfonii, sonaty fortepianowej, kwartetu smyczkowego, swojej jedynej operze, „Leonorze III”, poświęcił najwięcej wysiłku i czasu. Przyczyną ciągłego niezadowolenia Beethovena było źle napisane libretto, ale też zmagał się z nią przez dekadę ze względów osobistych: komponując śnił o kobiecie takiej jak Leonora. Ryzykując życie, przebrana za mężczyznę o symbolicznym imieniu Fidelio, zatrudniła się w więziennej twierdzy, w której przebywał jej mąż Florestan. Kluczowym momentem akcji dramaturgicznej „Fidelia” jest uratowanie bohatera przez księcia, którego przybycie obwieszcza z daleka (zza sceny) sygnał trąbki. Wśród czterech uwertur do „Fidelia”, jakie tworzył wciąż nieusatysfakcjonowany Beethoven, trzecia „Leonora” jest podobnie spójna i przemawiająca pod względem dramaturgii jak jej poprzedniczka. Popularność „Leonorze III” przyniosła obrazowa fanfara trąbki zaczerpnięta z muzycznej akcji opery.

 

III Koncert fortepianowy c-moll op. 37 powstał w ważnym momencie rozwoju stylu Beethovena, gdy trzydziestoletni debiutował jako symfonik. Utwór ten również „debiutował” w tej dziedzinie. Po raz pierwszy w historii gatunku, orkiestra została podniesiona do rangi równego partnera dla solowego instrumentu – dotąd pełniła drugoplanową rolę akompaniatora. Symfoniczny rozmach i potęga przejawia się także w partii fortepianu. Pod względem preromantycznego charakteru ma Koncert c-moll poprzednika. Podobny w wyrazie był Koncert d-moll Mozarta, grany przez Beethovena i opatrzony przezeń autorską wirtuozowską kadencją. Koncert c-moll Beethovena ma też podobny rysunek melodii jak Koncert c-moll Mozarta, przez co utwory te zdają się rodzeństwem.

 

Symfonię fantastyczną Berlioza spaja temat, określony przez niego terminem z dziedziny psychiatrii: idée fixe. Uporczywie powracająca melodia przypomina początkowo myśliwskie zawołanie rogu, narasta, zmieniając się w motywy-westchnienia, zamyka salonową kodą. Całość symfonii charakteryzuje się zmieniającym się pejzażem instrumentalnym (każdy rozdział ma inna obsadę) i coraz dalszym zagłębianiem się w świat fantastyki.

/z omówienia programu Magdaleny Gajl/

17 LISTOPADA 2017

SALA KONCERTOWA | UL. PODLEŚNA 2 | GODZ. 19.00

Jedynka "Głosu Siemiatycz"

patronat

reklama

patronat

Do góry strony